مزایای پوشیدن بریس (کمربند طبی) بعد از جراحی اسکولیوز کمر

روش‌های مختلفی برای جراحی اسکولیوز وجود دارد. جراحی اسکولیوز می‌تواند حدود 50 درصد انحنای کمر را اصلاح کند. به طور کلی، در این عمل جراحی قلاب، میله و پیچ‌هایی به ستون فقرات اعمال می‌شود. میله‌ها برای جبران اندازه ستون فقرات مورد استفاده قرار می‌گیرند برای مواقعی که استخوانی به آن اضافه می‌شود یا با استخوان موجود به هم جوش می‌خورند. دو رویکرد کلی درمان انحنای کمر شامل عمل از ناحیه خلفی (از پشت ستون فقرات) و یا عمل قدامی (از جلوی ستون فقرات) است.
پوشیدن بریس کمر بعد از جراحی اسکولیوز بسیار مفید است. هرچند ستون فقرات بعد از عمل باید هیچ حرکتی نداشته باشد تا استخوان ها به هم جوش بخورند.

استفاده از بریس کمر برای بعد از جراحی اسکولیوز بسیار عالی است. این بریس که دارای طراحی گسترده‌ای می‌باشد، با حالت پرانتزی خود به بی حرکت شدن ناحیه کمر و ستون فقرات کمک خواهد کرد. حالت کشش آن سبب فشرده سازی ناحیه شکمی شده که باعث می‌شود که وضعیت ستون فقرات در وضعیت بهتری قرار بگیرد و برای معالجه مشکلات و آسیب‌های مختلف مناسب باشد.

متخصصین کلینیک توانبخشی و فیزیوتراپی امید با رویکرد پلکانی به درمان انواع مشکلات اسکلتی عضلانی از جمله اسکولیوز می پردازند. درمان در این کلینیک از روش های ساده مانند استفاده از بریس، ورزش و فیزیوتراپی آغاز می شود ودر صورت لزوم بیمار برای جراحی ارجاع می شود. پس از جراحی، توانبخشی بیمار برای تسریع روند بهبودی اهمیت زیادی دارد. انجام ورزش و فیزیوتراپی بعد از عمل باید حتما تحت نظر متخصصین باتجربه انجام شود.
سؤال متداول اکثر بیماران تحت عمل جراحی اسکولیوز این است که آیا مجبور به استفاده از بریس کمر هستند. و اگر آنها نیاز به پوشیدن بریس دارند، تا کی باید آن را بپوشند؟ متخصصین کلینیک امید به شما خواهند گفت که آیا استفاده از بریس ها بعد از عمل مفید و لازم است و به طور معمول چه مدت نیاز به پوشیدن آن دارید.

دسته بندی اسکولیوز


 مادرزادی

اسکولیوز مادرزادی نشان می‌دهد که بیمار با انحنای ستون فقرات به دنیا آمده است و در اثر عدم شکل گیری مهره‌ها به صورت جداگانه و منفک از یکدیگر ایجاد می‌شود.

عصبی عضلانی

اسکولیوز عصبی عضلانی در اثر طیف گسترده‌ای از اختلالات ایجاد می‌شود که شامل فلج مغزی، دیستروفی عضلانی و میلوومنینوسل (همچنین با نام اسپینا بیفیدا شناخته می‌شود) است. هر یک از این دسته‌های ایجاد کننده بسیار متفاوت است و نیاز به مداخلات درمانی متفاوت از اسکولیوز ایدیوپاتیک بزرگسالان دارد.

ایدیوپاتیک

ایدیوپاتیک به این معنی است که علت ایجاد کننده بیماری یا اختلال ناشناخته است. تحقیقاتی که در مورد تعیین علت انجام شده است، مناطق مختلفی را مورد هدف قرار داده و ماهیت پیچیده این اختلال را نشان می‌دهد. اجماع فعلی بر این است که عامل این نوع اختلال یک فرایند چند عاملی است که شامل سنتز ملاتونین تغییر یافته، اختلال در بافت همبند، ناهنجاری‌های عضلات اسکلتی، اختلال عملکرد پروتئین‌های انقباضی یا وجود مشکل در مکانیسم عصبی است. اسکولیوز ایدیوپاتیک بر اساس شکل انحنای کمر به سه گروه سنی تقسیم می‌شود:
• اسکولیوز ایدیوپاتیک نوزادان بین سنین تولد و دو سالگی مشاهده می‌شود.
• اسکولیوز ایدیوپاتیک خردسالان بین سنین 3 تا 10 سالگی مشاهده می‌شود.
• اسکولیوز ایدیوپاتیک بزرگسالان در سنین 11 تا 17 سالگی مشاهده می‌شود.
یک تفاوت دیگر بین این سه نوع اسکولیوز در اینست که اسکولیوز نوزاد و خردسال ارتباط بیشتری با سایر ناهنجاری‌های ستون فقرات مانند تومورها، سیرینگومیلیا (یک لوله بزرگ یا کیست در طناب نخاعی) و نزول مخچه به سمت کانال نخاعی دارد. این اختلالات نیاز به درمان مضاعف و متفاوت از اسکولیوز ایدیوپاتیک بزرگسالان دارد.

چه نوع درمان‌هایی وجود دارد؟


چه نوع درمان‌هایی وجود دارد؟
درمان اسکولیوز ایدیوپاتیک در بزرگسالان به اندازه و محل منحنی و رشد بیمار بستگی دارد. سه نوع درمان در AIS وجود دارد: مشاهده، بریس و جراحی. به طور کلی، بیمارانی که منحنی کمر آنها بین 0-20 درجه باشد در دسته اول قرار می‌گیرند. این بیماران بطور دوره‌ای با رادیوگرافی چک می‌شوند تا هرگونه پیشرفتی در منحنی کمر مشاهده شود. در مورد بیماران با انحنای 20-40 درجه کمر، در صورت ثابت شدن افزایش انحنای کمر، از بریس  استفاده می‌شود و بیمار می‌تواند ادامه رشد خود را در وضعیت نرمالی داشته باشد. بریس انحنای کمر را اصلاح نمی‌کند اما می‌تواند از پیشرفت آن جلوگیری کند. استفاده موفقیت آمیز از بریس به میزان زمانی که بیمار بریس را می‌پوشد بستگی دارد. بریس باید تا زمانی که رشد کامل می‌شود پوشیده شود و معمولا بین 16 تا 23 ساعت در روز پوشیده می‌شود. عمل جراحی معمولاً برای انحناهای 50 درجه در بزرگسالان و انحنای 40 درجه در بیمارانی که از نظر اسکلتی نابالغ هستند، انحناهایی که با وجود استفاده از بریس پیشرفت می‌کنند و ناهنجاری "غیرقابل قبول" انجام می‌شود.

اگر نیاز به عمل جراحی باشد چه؟


بسته به نوع انحنا، انعطاف پذیری و محل قرارگیری آن، جراحی اصلاحی اسكولیوز به روش‌های مختلفی قابل دستیابی است. جراحی فیوژن یکی از روش‌های انتخابی است. مهره‌ها به صورت قدامی (از قسمت جلوی ستون فقرات)، خلفی (در قسمت پشت ستون فقرات) یا ترکیبی از آن دو به هم متصل می‌شوند. برای انجام این عمل از ابزاری استفاده می‌شود تا فیوژن بهبود یابد و به عمل اصلاحی اسکولیوز کمک کند. این ابزار دقیق شامل: پیچ، میله، قلاب و سیم است. ارزیابی طولانی مدت این عمل دشوار است زیرا بر اساس تنوع انحنا، انعطاف پذیری و پیشرفت آنها می‌توانند متفاوت باشند. اکثریت قریب به اتفاق بیمارانی که اسکولیوز دارند و با روش مشاهده تحت درمان قرار می‌گیرند، بریس یا عمل جراحی باعث بهبود سبک زندگی آنها می‌شود و دیگر به دلیل داشتن اسکولیوز یا دنبال کردن درمان آن، محدود نمی‌شوند.

مزایای پوشیدن بریس بعد از انجام انواع عمل کمر


 

مزایای پوشیدن بریس بعد از انجام انواع عمل کمر

بسته به نوع عمل، شرایط شما و روشی که انجام می‌شود، روش‌های مختلفی برای ریکاوری بعد از عمل وجود دارد که به شما کمک می‌کند بعد از عمل به حالت بهتری برسید. برخی از این روش‌ها برای کاهش درد است و برخی دیگر به منظور افزایش تحرک بیمار انجام می‌شود.
بریس‌های پشت باعث افزایش حمایت از ستون فقرات، کمر و شکم می‌شوند. این حمایت اضافی می‌تواند به برخی از بیماران و بهبود بعد از عمل آنها کمک کند. بیمارانی که جراحی‌های حداقل تهاجمی را در چندین سطح انجام می‌دهند که شامل برش‌های قدامی و خلفی (یعنی برش در ناحیه پشت و شکم) می‌شوند، در طول دوره‌ای که عضلات کمر و شکم آنها بهبود می‌یابد، پوشیدن بریس را بسیار مفید می‌دانند. بیمارانی که تحت عمل جراحی ستون فقرات در ناحیه گردن قرار می‌گیرند نیز می‌توانند تا روزها و هفته‌ها بعد از عمل از بریس گردن بهره مند شوند. در اصل، این بریس‌ها بدن شما را پشتیبانی می‌کنند، بنابراین می‌توانید با پوشیدن آنها در طول دوره بهبودی کارهای روزانه را آسان تر انجام دهید. آنها همچنین می‌توانند با پیشگیری از حرکت بیش از حد گردن یا کمر بعد از عمل نخاعی، درد را کاهش دهند.
هر عمل جراحی ستون فقراتی منحصر به فرد است و هر بیمار برای بهبودی بعد از عمل نیاز به یک روش منحصر به فرد دارد. بهترین کاری که می‌توانید انجام دهید این است که قبل از عمل با جراح خود ارتباط برقرار کنید و از وی بخواهید که بهترین کارهایی که می‌توانید انجام دهید را به شما توصیه کند.

چرا بعد از جراحی اسکولیوز مجبورم بریس نخاعی بپوشم؟


بعد از جراحی اسکولیوز، جراح شما ممکن است پوشیدن یک بریس را برای کمک به پشتیبانی از ستون فقرات و دنده هایتان در حین بهبودی تجویز کند. فشار این بریس نخاعی روی شکم شما نیز باعث تسکین درد خواهد شد.

چه مدت مجبور هستم این بریس را بپوشم؟


حدود پنج روز بعد از عمل بریس خود را دریافت می‌کنید و باید حدود دو تا شش ماه بعد از عمل آن را بپوشید.

بریس نخاعی بعد از عمل چه شکلی است؟


ممکن است شما بخواهید بریسی که از جنس پلاستیک یا پنبه باشد را بپوشید. بسته به هدف درمانی استفاده از بریس، ممکن است از انواع دیگری از بریس‌ها استفاده شود.

دقیقاً چه اتفاقی می‌افتد؟


تقریباً پنج روز پس از عمل جراحی، توسط پزشک تجویز می‌شود که بریس نخاعی ساخته شود. به شما یک ساق بلند پنبه ای داده می‌شود که در طول عمل پوشید. چندین اندازه گیری از بدن شما انجام خواهد شد و از شما خواسته می‌شود که روی شکم خود روی تخت بخوابید. یک قطعه پلاستیکی گرم روی پشت شما گذاشته می‌شود. این پلاستیک پس از حدود پنج دقیقه محکم و سفت می‌شود. سپس یک کرست پنبه‌ای به این پلاستیک وصل شده و بریس برای هماهنگی نهایی آماده است.
کل این روند حدود سه ساعت طول می‌کشد. در پایان جلسه، شما شروع به پوشیدن بریس خواهید کرد، به تدریج زمان پوشیدن آن را در طول یک هفته تا 20 تا 22 ساعت در روز افزایش می‌دهید.

در ویزیت‌های بعدی چه اتفاقی می‌افتد؟


به طور کلی، در طی دو هفته پس از ترخیص از بیمارستان توسط پزشک معاینه خواهید شد. معمولاً در چند هفته اول بعد از عمل تورم زیادی در ناحیه شکم وجود دارد. پس از کاهش تورم، باید بریس ستون فقرات شما مجدداً برای بدن شما قالب گیری شود تا به درستی متناسب شما شود. تمام ملاقات‌های بعدی با پزشکتان در همان روز ملاقات با پزشک ارتوپدی انجام می‌شود.

به این پست امتیاز دهید.
هیچ رای ثبت نشده است